تحقیق رشته علوم سیاسی در مورد.، ،، -، :، (

دن چهره ی غبار غم بحران زا . 4 – استفاده از نفوذ خبر در اقناع عمومی برای کنار آمدن با شرایط بحران . ( همان )

 

2 – 1 – 12 ابزار مدیریت بحران

در مقابله با هر بحران تشکیل گروه مدیریت بحران یا اصطلاحاً اتاق بحران اولین اقدام است . اعضای گروه مدیریت بحران با توجه به ساختار سیاسی هر دولتی تعیین می شود . ولی اکثر اوقات متشکل است از اعضای شورای امنیت ملی یا منتخبی از آنان که ضرورتاً وزرای خارجه ، کشور ، دفاع ، دادستان کل یا دادگستری باید در آن عضویت داشته باشند . تصمیمات این گروه یا در حضور بالاترین مقام کشور اتخاذ و یا در حضور نماینده ی او اتخاذ و به اطلاع وی می رسد . ( شه وردی ، 1375 : 14 )

2 – 1 – 13   مراحل مدیریت بحران

فرایند مدیریت بحران در یک تقسیـم بـندی کلـی به سـه مرحلـه تقسـیم می شود : 1 – قبل از بحران .
2 – حین بحران . 3 – بعد از بحران .

  1. قبل از بحران : که در این مرحله تعیین و پیش بینی کانون بحران ، اقدامات اصلاحی جهت جلوگیری از بروز بحران ، شناسایی نقاط بحران زا در قالب برخورد اقناعی و توجیهی یا حل معضلات خاص ، عملیات روانی ، توجه به انگیزه ی قشر ناراضی و جلوگیری از تهیج احساسات مردم و … صورت می پذیرد .
  2. حین بحران : مهمترین اصل در کنترل حین بحران توجه به ساعات طلایی کنترل بحران و تعیین زمان لازم برای کنترل و تلاش جهت ممانعت از گسترش دامنه ی بحران و تهدید جغرافیایی
    منطقه ی بحران و شناسایی عناصر و عوامل اصلی بحران می باشـد . لازمـه ی ایـجاد این
    فعالیت ها اتخاذ تصمیمات صحیح و فوری بر اساس اطلاعات موجود است . یکی دیگر از
    ویژگی های کنترل ، توجه به اصول سرعت ، اعتبار و پیوستگی در حین بحران است .
  3. بعد از بحران : که در این مرحله تدوین تجارب ، روشن گری ، بهبودی و … صورت می گیرد . ( تاجیک ، 1379 : 124 – 125 )

پیش نیاز هر یک از مراحل مدیریت بحران شامل سازماندهی ، ارتباطات ، تصمیم گیری ، شناخت عوامل بحران و طراحی است . هر اندازه سازماندهی نیروهای مقابله کننده با بحران بیشتر باشد ، کنترل بحران سهل تر بوده و هراندازه میزان ارتباط بین ارگان های مقابله کننده با بحران بیشتر باشد ، مدیریت بحران کاراتر است . هر اندازه سرعت تصمیم گیری از سوی مدیریت بحران بیشتر باشد ، سرعت کنترل بحران بیشتر بوده و هر چقدر عوامل بحران برای مدیر بحران آشنا تر باشد ، کنترل بحران آسان تر است .

2 – 1 – 14   الگوی مدیریت بحران

مهمترین شاخصه ی تفاوت بین بحران ها و مدیریت بر آن ها ، در شیوه و نحوه ی کنترل و اداره ی بحران است . لذا هر قدر موانع پیشگیری کننده از بحران و عناصر و ارکان کنترل و مهار بحران قوی تر باشد ، به همان نسبت مدیریت بحران قوی تر خواهد بود . مدیریت بحران شامل رویکردها و الگوهای رایج در این زمینه می باشد .

رویکرد های مدیریت بحران عبارتند از :

  1. رویکرد بازدارنده : این رویکرد مبتنی بر طراحی و معماری یک جامعه ی امن که در برابر انواع بحران ها مقاوم بوده و استعداد صیانت از ذات و خـود تداوم دهنـدگی مطلـوبی برخوردار است می باشد . در این رویـکرد برنامه ریزی و اقدامات پیشگیرانه نقش محوری در مدیریت بحران دارد .
  2. رویکرد مواجهه : ایجاد ظرفیت لازم برای تدبیر و مهار بحران ها با توسل به استراتژی ها و
    تکنیک های گوناگون سخت افزاری و نرم افزاری که بیشتر در حین بحران انجام می گیرد . در این منظر ، فن مدیریت بحران شامل طیفی وسیعی از گفتگو و فشارهای عاری از خشونت ، تا اقدام نظامی و … می گردد . لذا این استراتژی ها در یک فرایند منطقی صورت می گیرد .
  3. رویکرد انفعالی : برخورد انفعالی با بحران ها که بیشتر ناظر بر اقدامات بازسازی و اصلاحی است که غالباً بعد از بحران صورت می گیرد .
  4. رویکرد پویا : برخورد با بحران ها نتیجه ی ترکیبی از رویکرد های فوق است که توجه به اقدامات پیشگیرانه به همراه توسل به استراتژی ها و تکنیک های مختلف مدیریت بحران در مرحله ی حین بحران و برخوردهای اصلاحی بعد از بحران محقق می گردد . ( حسین زاده ، 1390 : 65 – 66 )

الگوهای مدیریت بحران عبارتند از :

  1. الگوی تقدیرگرا : در این الگو عوامل مدیریت کننده ی بحران پس از وقوع حادثه ، وارد صحنه شده و فعالیت هایشان موردی و موقتی است . به اصل برنامه ریزی توجه چشمگیری نیست و اطلاعات نامنظم و پراکنده است و نظام جامع اطلاعاتی وجود ندارد . واکنش ها جنبه ی احساسی و عاطفی داشته و حامیان این الگو معتقدند پیش از و قوع حوادث نباید مردم را نگران کرد . اگر حادثه ای اتفاق افتاد دولت خسارت را جبران کرده و بر زخم های خانواده های قربانیان التیام خواهد بخشید . بنابراین در این الگو ، برنامه ریزی ، روش های عقلانی ، نظام اطلاعاتی و …. جایگاهی ندارد .
  2. الگوی خود اتکا : این الگو در مقابل الگوی تقدیرگرا قرار گرفتـه و معتـقد به ضـرورت برنامه ریزی ، انجام اقدامات پیشگیرانه و مداخله قبل از وقوع حادثه ، ایجاد روش های عقلانی و ایجاد آمادگی لازم اعم از سخت افزاری و نرم افزاری می باشد . این الگو قادر است در ارتباط با
    آینده ، موقیت و فوریت را خوب پیش بینی کند و احتمال وقوع بحران را به حداقل برساند . در این الـگو طراحی ساختـار سازمان با ویژگـی های انعطـاف پذیری ، پویایی و هدفمنـدی صورت می گیرد و راه برون رفت از بحران ها با ملاحظه و توجه به محیط بیرونی و درونی و مسائل آن صورت می گیرد .
  3. الگوی سیستمی له چات : این الگو مبتنی بر رویکرد سیستمی در مدیریت بحران است ؛ بدین معنی که مدیریت بحران متشکل از اجزا و عناصری است که با یکدیگر در تعامل اند و این تعامل به گونه ای است که تنظیم بهینه ی روابط بین اجزاء می تواند تحقق بین اهداف مورد نظر را تضمین کند . له چات چرخه ی مدیریت بحران را شامل پنج مرحله ی اساسی می داند :
    1 – مرحله ی انتظار یا پیش بینی . 2 – مرحله ی اعلام خطر . 3 – مرحله ی نجات .
    4 – مرحله ی عادی سازی . 5 – مرحله ی بازسازی و نوسازی .
  4. الگوی لیتل جان : که معطوف به رهیافتی اقتضایی است و شامل شش مرحله ی اساسی است :
    1 – طراحی ساختار سازمانی مدیرت بحران . 2 – انتخاب تیم مدیریت بحران . 3 – تشکیل و سازماندهی تیم از طریق آموزش و شبیه سازی موارد بحران زا . 4 – طراحی و اجرای رسیدگی به موقعیت بحرانی و شناخت موارد بالقوه بحران زا . 5 – آماده کردن و تنظیم برنامه ی اقتضایی .
    6 – به کارگیری محتوایی برنامه ی اقتضایی جهت اجرای مدیریت بحران .
  5. الگوی رسیدگی جامع فینیک : این الگو مبین آن است که بایستی رسیدگی جامعی از موقعیت بحران زا به عمل آید که سازمان را به تشخیص رویدادهایی که موجب بحران در زمینه ی عملکرد سازمان می گردد رهنمون ساخته و پس از شناخت این عوامل برنامه ی عملی تهیـه گردد . این برنامه شامل تشریح موقعیت بحران و بیان پیامدهای مطلوب یا قابل قبول است . در نتیجه اعضای تیم بحران سوالاتی در زمینه ی علت رویداد و نحوه ی مقابله با آن را مطرح کرده و از این طریق گزینه های راهبردی یا تاکتیکی را ایجاد و اجرا می کنند .
  6. الگوی عملیاتی : که مبتنی بر استراتژی های گوناگون در تعامل با جنبه های مختلف یک بحران است . به طوری که برنامه ریزی و اجرای عملیات مدیریت بحران طی فرایندی منظم صورت
    می گیرد که شامل چهار مرحله است : 1 – پیش بینی . 2 – تدوین برنامه . 3 – تامین نیروی انسانی و منابع . 4 – اجرا . ( همان ، 65 – 70 )

با بررسی الگوهای مدیریت بحران چنین دریافت می شود که وجه مشترک تمامی الگوهای مدیریت بحران ارائه و استخدام عناصر متعدد در جهت کنترل بحران در سه مرحله ی : 1 – قبل از بحران . 2 – حین
بحران . 3 – بعد از بحران . می باشد که بررسی بحران پس از انتخابات دهمین دوره ی ریاست جمهوری در سال 1388 و تجزیه و تحلیل نقش مقام معظم رهبری در مدیریت و کنترل آن از این قائده مستثنی نبوده و الگوی مدیریتی ایشان در کنترل بحران در قالب رویکردی پویا ، و الگوی خود اتکا قابل بررس و تجزیه و تحلیل می باشد .

2 – 2 حکومت و ولایت فقیه

ضرورت حکومت تقریباً برای تمامی مکاتب فکری اصلی پذیرفته شده و وجوب آن مورد پذیرش است و شاید بتوان گفت یکی از  مخالفان معدود این اصل آنارشیست ها می باشند که معتقدند بشر می تواند زندگی خود را با اصول اخلاقی اداره کند و احتیاجی به دستگاه حکومت ندارد ، و یا لااقل طرفدار این هستند که دولت و حکومت باید آن چنان حرکت کند که به این نتیجه منتهی شود . یعنی فعالیت هایی صورت پذیرد و تعلیم و تربیت هایی به مردم داده شود که احتیاجی به حکومت نداشته باشند . از طرفی مارکسیست ها نیز معتقدند که حکومت زاییده ی طبقات بوده و برای حفاظت ازمنافع اقتصادی طبقه ی حاکم ایجاد می شود و وقتی که طبقات از بین بروند حکومت و نیاز به آن نیز از بین خواهد رفت . در تاریخ اسلام نیز ، خوارج کسانی بودند که با طرح شعار « اِنِ الحُکمُ إلاّ لله » سرپرستی و حاکمیت را برای جامعه نفی می کردند . ولیکن سایر مکاتب فکری دنیا وجوب تشکیل حکومت را مورد توجه قرار داده و فقدان آن را موجب اختلال در نظام اجتماع انسانی دانسته اند .

نظریه ی ولایت فقیه دستاورد اندیشه ی سیاسی مکتب شیعه و یکی از اساسی ترین مباحث فلسفه ی علوم سیاسی اسلامی است . بررسی ولایت فقیه دارای دو شیوه بوده که آن شیوه ها عبارتند از : 1 – بررسی عقلی و کلامی . 2 – بررسی نقلی و فقهی .

این نظریه از زمان غیبت امام معصوم ( ع ) توسط فقها و عالمان شیعی مطرح و تا عصر حاضر با پیروزی انقلاب اسلامی و تاسیس حکومت اسلامی همچنان ارائه و نظریه پردازی شده است . نظریه ی ولایت فقیه به عده ای از عالمان دینی اختصاص نداشته بلکه قاطبه ی علما و فقهای شیعه بر این باورند که تصرف در امور مربوط به معصومین  ( ع ) در حوزه های اجتماعی ، دینی ، سیاسی و … اداره ی مسلمین نیاز به اذنِ امام معصـوم ( ع ) دارد . بنابر این حتـی در افتاء و صلاحیـت صدور فـتـوا و یا اخذ سهــمین ( خمس و زکات ) بدون اذن امام معصوم ( ع ) و یا نیابت عام از طرف ایشان امکان پذیر نمی باشد . فلذا فقهای شیعه با اجازه ی امام معصوم ( ع )  و به نیابت از ایشان است که حق تصرف در اموال مسلمین ، افتاء و قضاوت را خواهند داشت .

از عمده مطالبی که در اندیشه ی سیاسی شیعه مطرح شده است نظریه ی ولایت مطلقه ی فقیه بوده که از قرن پنجم هجری توسط شیخ مفید علیه الرحمه ارائه ، و در قرن ششم نیز توسط ابن ادریس حلی و سپس توسط محقق ثانی ( محقق کرکی ) در قرن دهم و در دوران حکومت صفویه مطرح گردید . بعد ها در قرن سیزدهم این نظریه با استناد به دلایل عقلی و احادیث و شواهد نقلی از معصومین ( ع ) توسط جمعی از علما همچون ملا احمد نراقی ، علامه محمد حسن نجفی ( صاحب جواهر الکلام ) و … نظریه پردازی و دفاع گردید . در قرن معاصر نیز حضرت امام خمینی ( ره ) ولایـت مطلقـه ی فقیه را به شکل

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی های درج شده در انتهای هر مطلب بخوانید ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

به سایت منبع

www.homatez.com

مراجعه نمایید