تحقیق رشته علوم سیاسی با موضوعنفت، بشکه، زغال، ،، چین،

سريع اقتصادي چين اين كشور را در اوايل دهه 1990، به وارد كننده نفت تبديل كرد.

چین بزرگترین مصرف کننده زغال سنگ در جهان است و مصرف آن بیش از 30 درصد مصرف جهانی است. همچنین، زغال سنگ68 درصد تقاضای انرژی چین را در بر میگیرد. مصرف زغال سنگ چین در سال 2008 میلادی بیش از 1400 میلیون تن بوده است. البته وابستگی به زغال سنگ مشکل عمده و حادی  نیست ولی نشان دهنده دو مشکل دیگر است.نخست مصرف زغال سنگ نشان دهنده بهره وری کم و بازدهی کم انرژی است. دوم کاربرد زغال سنگ در مقیاس وسیع به علت آلاینده بودن آن، باعث ایجاد آلودگی گسترده ای میشود.

رشد سريع اقتصادي چین، رشد شديد تقاضا براي مصرف نفت در چين را به دنبال داشته است. به طوري كه يكي از علل عمده افزايش بهاي نفت در سال هاي نخست هزاره جدید به رشد اقتصادي چين نسبت داده شده است.این  روندی است که درآینده همچنان ادامه خواهد داشت.چین در سال 2010، روزانه 4 میلیون بشکه نفت تولید کرد اما ناگزیر شد باقیمانده نیاز 5/9 میلیون بشکه ای خود را از خارج وارد کند. (BP Statistical review of World Energy ,2011)

با وجود رشد بسیار سریع مصرف نفت در چین در حال حاضر زغال سنگ ، مهمترين انرژي مصرفی در چين است و اين کشور از نظر مصرف زغال سنگ در رتبة نخست جهان قرار دارد .چین 31 درصد مصرف زغال سنگ کل جهان را در 2003 به خود اختصاص داد.

بايد توجه داشت که چين به طور سنتی بخش مهمی از نيازهای خود به انرژي از سوخت زغال سنگ تأمين می کند. جدول زير سهم عظيم زغال سنگ در تأمين نيازهای چين را نشان می دهد.

2007 1980 نوع انرژي مصرفی
70 72 زغال سنگ
20 21 نفت
4 3 گاز طبيعی
7 4 انرژي برق آبی

Source: China Statictial Year book ,2008

آمار جدول حاکی از آن است که با وجود افزايش سريع مصرف نفت در چين ، سهم اين نوع انرژي در سبد مصرفی اين کشور در سال های مورد نظر حتی به ميزان يک درصد کاهش پيدا کرده است.

رشد اقتصادی شگفت آور چين ، دسترسی به منابع کافی انرژي را به يک اولويت اساسی اين کشور در عرصة بين المللی تبديل کرده است. در واقع با آغاز اصلاحات اقتصادی در اين کشور ، رشد و شکوفايي اقتصادی به بنيان مشروعيت چين نو و حزب کمونيست ، تبديل شده است. بنابراين ، هر نوع تهديدی نسبت به شکوفايي اقتصادی چين ، مشروعيت و در نتيجه موجوديت نظام سياسی اين کشور را در معرض خطر قرار می دهد. از اين رو رهبران چين ، وابستگی اين کشور به نفت وارداتی را به عنوان « آسيب پذيری راهبردی » چين مطرح کرده اند

نیاز به چین به نفت وارداتی از 20 میلیون تن در سال 1996 به 70 میلیون تن در سال 2002 و 100 میلیون تن در 2005 رسیده است. پیش بینی حاکی از آن است که این رقم در سال 2010 به 150 میلیون تن و در سال 2020 به 250 تا 300 میلیون تن برسد، به عبارت دیگر، وابستگی چین به نفت وارداتی از 30درصد در سال 2002 به 50 درصد در 2007،60درصد در 2010، 5/69 درصد در سال 2020 و 85درصد در سال 2030 خواهد رسید. سهم نفت در سبد مصرف انرژی چین از 9/21 درصد در سال 1980 به 9/25 درصد در سال 2015 افزایش می یابد. همچنین، سهم گاز طبیعی نیز از 4/3 درصد در سال 1980 به 6/7 درصد در سال 2015 افزایش خواهد یافت. میزان تولید نفت خام در چین در سال 2006 روزانه 90/3 میلیون بشکه در روز بوده است.

این تولید بر اساس پیش بینی اداره اطلاعات انرژی آمریکا با رشد منفی (9/0) در طول دوره 2030-2007 به 19/3 میلیون بشکه در روز کاهش پیدا می کند. بر اساس پیش بینی  ها و اعلام گمرک چین، میانگین تقاضای نفت خام کشور چین در سال های 2008 و 2009 به ترتیب معادل 03/8 میلیون بشکه و 45/8 میلیون بشکه بوده و میزان رشد سالانه آن 88/5 درصد و 23/5 درصد محاسبه شده است. همچنین، میزان رشد اقتصادی این کشور در سال های 2008و 2009 به ترتیب 9/9 و 2/9 درصد بوده است.(مصلی نژاد، حق شناسی، 1391، 187)

وضعیت انرژی چین نشان می دهد که از یک سو تقاضای انرژی در این کشور به تبع رشد اقتصادی آن به شدت در حال افزایش و از دیگر سو به دلیل کمبود منابع داخلی، وابستگی این کشور به منابع بین المللی انرژی به همان درجه در حال افزایش است. شدت وابستگی به منابع خارجی هنگامی روشن تر می شود که چین با وجود رشد بالای اقتصادی در این سال ها و برخورداری از 20درصد ظرفیت عظیمی برای رشد GDP  جهان را تولید می کند، بنابراین، هنوز ظرفیت عظیمی برای رشد GDP و به تبع آن رشد مصرف انرژی در این کشور وجود دارد و این میزان انرژی مازاد به طور عمده باید از منابع خارجی تامین شود.

در جریان این رقابت، منطقه خاورمیانه به دلیل برخورداری از 61 درصد منابع نفتی شناخته شده دارای نقش محوری است. شرکت ملی نفت چین قبل از تهاجم به عراق، قرار داد توسعه سه میدان دیگر (هلفایا، لاحیض و سویا) را نیز با کشور عراق منعقد کرد. این قرار دادها عملا عقیم مانده اند. حضور نظامی آمریکا در مناطق ژئوپلیتیک خاورمیانه و آسیای میانه برای کنترل و سیطره بر مناطق تامین کننده انرژی دنیا بر وابستگی چین به منابع انرژی این مناطق و سرمایه گذاری تاثیرات نامطلوبی را بر جای گذارده است. به عنوان نمونه، جنگ عراق در سال 2003 موجب افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی شد. از این رهگذر ، چین متحمل ضرر و زیان فراوانی شد.

در سال 2004، چین 6/308 میلیون تن نفت وارد کرد. با اجرایی شدن پروژه خط لوله، بیش از 6درصد نفت مورد نیاز چین از قزاقستان تامین خواهد شد. عکس العمل دولت آمریکا نسبت به این مسیر تلاش برای جلوگیری از نفوذ چین در این مناطق است..(گودرزی، 1388، 122) چین با وجود دوری از بازی های سیاسی و پیگیری برنامه های اقتصادی، در راستای استراتژی امنیت انرژی و امنیت ملی خود و کاهش نفوذ ایالات متحده در منطقه ژئواستراتژیک آسیای میانه با کشورهای روسیه و سه کشور آسیای مرکزی شامل قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان که با چین مرز مشترک دارند، معاهده را درباره ایجاد اعتماد در زمینه نظامی در مناطق مرزی امضا کردند که معاهده شانگهای (به نام محل امضای آن) نامیده شد.(ظریف،1384، 56) سازمان همکاری های شانگهای از زمان شکل گیری تاکنون، به نفوذ در میان سایر کشورهای منطقه میل نشان داده است.

در سال 2001، ازبکستان به عضویت این سازمان درآمد. همچنین از سال 2005 هند، پاکستان، ایران و مغولستان برای شرکت در نشست های سالیانه سازمان به عنوان عضو ناظر دعوت شده اند. چین نقش مهمی در استقرار و ادامه کار سازمان به عهده دارد. در آوریل 2006، دبیر سازمان، شانگ دی گانگ پیشنهاد داد تا تمام اعضای ناظر در آینده نزدیک به عضو کامل تبدیل شوند. برای اولین بار در تاریخ، چین، روسیه و آسیای مرکزی در قالب توافق نامه ای برای همکاری های نظامی و اقتصادی گرد هم آمدند. این مقوله برای حفظ ثبات و امنیت منطقه فوق العاده حائز اهمیت است.(مصلی نژاد، حق شناسی، پیشین، 188)

همان گونه که اشاره شد منطقه آسیای میانه با توجه به منابع انرژِ نفت و گاز و همچنین قرابت جغرافیایی با کشور چین، از اهمیت استراتژیکی برای این کشور برخوردار است. چین در سمت غرب با کشورهای قزاقستان، ازبکستان و تاجیکستان 3300 کیلومتر مرز مشترک دارد. همسایگی این کشور با کشور چین و نزدیکی منابع انرژی آنها، امکان انتقال نفت و گاز این کشورها با کشور چین و نزدیکی منابع انرژی آنها، امکان انتقال نفت و گاز این کشورها را از طریق خط لوله به سمت چین فراهم آورده است. مزایای یاد شده در کنار اهمیت ژئواستراتژیک این منطقه باعث شده که چین به ویژه پس از حوادث 11 سپتامبر و ورود ایالات متحده به این منطقه، در اعاده نفوذ طبیعی خود در این منطقه مصمم تر باشد. روی هم رفته ورود با نفوذ و حضور قدرتمند چین در آسیای مرکزی با توجه به ضرورت امنیت انرژی و ژئواستراتژیک این کشور و خیزش آن از حاشیه به متن خلیج فارس (خاورمیانه) واقعیتی انکار ناپذیر است.

وضعیت نفت چین

کشور چین طبق آمار منتشر شده در مجله نفت و گاز، دارای ذخایر نفتی با ظرفیت 20/4 بیلیون بشکه می باشد که این، بیشترین مقدار در اقیانوس آرام است. قدیمی ترین و بزرگترین ذخایر نفت چین در شمال شرقی این کشور واقع شده است. کشور چین در سال 2011، 3/4 میلیون بشکه در روز فرآورده های نفتی تولید نموده که 95 درصد آن نفت خام بوده است. تولید نفت خام در کشور چین، طبق اخبار اعلام شده به مقدار 5/4 میلیون بشکه در روز تا انتهای سال 2013 خواهد رسید. طی یک بازه بلند تر یعنی تا 2035، پیش بینی می شود که میزان تولید چین به 7/4 میلیون بشکه در روز هم برسد. تولید و اکتشاف: قدیمی بودن مخازن نفت چین و روند رو به اتمام ذخیره نفتی آنها، شرکت های نفتی را به سمت کشف، توسعه و بهره برداری از مخازن جدید در استانهای غربی این کشور راغب نمود. پس از تجربه نرخ سالانه 7 درصدی افزایش تولید و رسیدن آن به 4.3 میلیون بشکه در روز، این روند افزایش رشد منتفی گردید و تولید به میزان ثابتی رسید. علت اصلی رشد تا سال 2010، بدلیل تولید از مناطق نفتی خشکی و استفاده از روش استخراج نفت EOR بوده است. طبق آمار سازمان ( FACTS Global Energy )، حوزه CNPCS Daging با نرخ تولید 800 هزار بشکه نفت خام در روز، دومین ذخیره و پایگاه تولید نفت خام چین می باشد. به هر حال این دو حوزه در سال 1960 کشف و مورد بهره برداری قرار گرفته است که در حال حاضر ذخایر نفتی آنها رو به اتمام است. واردات نفت: روند واردات نفت خام به کشور چین تا کنون رشد قابل توجهی داشته و تا سال 2012 به میزان 6 میلیون در بشکه در روز رسیده است.

منبع http://www.petronet.ir/

گاز طبیعی کشور چین

اگرچه مصرف داخلی گاز طبیعی در کشور چین رو به افزایش است، اما تا سال 2009 گاز طبیعی تنها 4 درصد از مصرف انرژی در کشور را به خود اختصاص داده بود. طبق آمار منتشر شده در مجله OGJ در ژانویه 2012، چین دارای ذخایر گازی به حجم 107 تریلیون فوت مکعب بوده که در منطقه اقیانوس آرام در جایگاه دوم است. مصرف و تولید گاز طبیعی در کشور چین طی دهه گذشته، رشد قابل توجهی داشته است. در سال 2011، میزان تولید در کشور 6/3 تریلیون فوت مکعب و میزان مصرف 6/4 تریلیون فوت مکعب بوده است. در نتیجه کشور چین یکی از وارد کنندگان اساسی گاز طبیعی به کشور خود می باشد. دولت چین به جهت کاهش آلودگی ایجاد شده از مصرف سوخت های فسیلی مانند ذغال سنگ، جهت افزایش 10 درصدی نرخ تولید گاز تا ابتدای سال 2020 میلادی تلاش می کند. اکتشاف و تولید: اصلی ترین حوزه گازی کشور چین، میدان گازی Sichuan واقع در جنوب غربی چین در استان Sichuan است. همچنین حوزه های Tarim، Junggar و Qaidam در استان Qinghai و حوزه Ordos در استان Shanxi سایر مخازن ذخیره گاز این کشور می باشند. میدان گازی Sichuan به عنوان اصلی ترین منبع گاز چین دارای

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی های درج شده در انتهای هر مطلب بخوانید ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

به سایت منبع

www.homatez.com

مراجعه نمایید